Seçeneksiz kalan Rusya savaşı daha büyük bir bölgeye yayabilir
Seçeneksiz kalan Rusya savaşı daha büyük bir bölgeye yayabilir
Bu makale yazılırken Ukrayna ve Rusya ara müzakerelere başlamak için uygun toplantı yeri arıyorlardı. Harekatın 4. Günü itibariyle de genel tabloda Rus kuvvetlerinin ‘’çıkmaz bir sokağa’’ girdiklerini gözlemleyebiliyoruz.

Rusya savaşın ilk gününde harekât planının ilk safhasında Kiev’i ele geçirip Zelenski hükümetini devirerek müzakerelere pro-Rus bir Ukrayna hükümetiyle girmeyi amaçladığını ifşa etti. Bu yaklaşım hem askeri hem de sivil kayıpları minimize etme adına olumlu bir yaklaşım olsa da harekatın taktik safhasında ne kadar rijit olduğu da ortaya çıktı.

Harekatın ilk günü Kırım – Donbass – Gomel – Belgorod çıkış hatlı taarruzlar Ruslar tarafından icra edilmeye başlandı. Donbass’takioblast sınırlarına ulaşan birliklerin Kırım ile kara bağlantısını kurması ve Azak denizini tamamen kontrol etmesi ve bu birliklerin batıya çark etmesi güneydeki kuvvetlerin harekât planının ilk safhasını oluştururken; kuzeyde ise Harkiv ve Kiev’in ele geçirilmesi amaçlanmış. Ancak 4 ana hat üzerinden aynı anda 40 milyon nüfusluk hasım ülkeye 150.000 mevcutlu bir konsantrasyonla taarruz etmek Rusların ilk hatasıydı.

Diğer yandan Ukrayna’nın en önemli limanı (Kırım ilhakıyla birlikte tek limanı) olan Odessa’nın abluka altında tutulması ve ülke genelinde tüm hava limanlarının ve üslerinin Ruslar tarafından vurulması Ruslar için harekatın kritik öneme sahip kısımlarıydı. Odessa abluka altında olmasına rağmen Ukrayna’nın zayıf lojistik hatları Polonya sınırından çalışmaya devam edebiliyor. Tüm hava üsleri bombalanmasına rağmen Ukrayna hava kuvvetleri, ellerindeki birkaç avcı/önleyici ile Rusların tam hava dominasyonu sağlamasını engelliyorlar.

Rus ordusu ve karar vericileri bu süre zarfında başkent Kiev’e 3 ana taarruz düzenlediler ve hepsi başarısız oldu. Şehir merkezine hızlıca erişebilmek için hava indirme birliklerini kullandılar ancak bu birliklerin ikmalini sağlamak mümkün olmadığı ve cephe ile temas hattı da kurulamadığı için bu operasyon başarısız oldu. Sonraki denemede ise sabotajcıları ve işgal işbirlikçilerini kullandılar. Ancak özellikle sivil direnişçiler bu sabotajcıları kısa sürede etkisiz hale getirerek Kiev merkezine Rus kuvvetlerinin girmesini tekrar engelleyebildiler. Son olarak dün gece ise Rus kuvvetleri kısa süreli de olsa hava ve kara vasıtalarıyla ağır bombardımanı denedi. Hatta şehir önü istihkamlara termobarik ÇNRA roketleri attılar. Ancak bu harekât tarzının kısa sürede Kiev’i yaşanamaz hale getireceği ve binlerce sivilin ölümünden sorumlu olunacağı anlaşılarak bu taarruz da durduruldu.

Tüm bu süre zarfında binlerce Rus askeri öldü ve bir o kadarı da esir alındılar. Yüzlerce tank ve zırhlı araç imha edildi. Ayrıca Ukrayna Savunma Bakanlığı 10 Rus uçağı ve 7 helikopteri düşürdüklerini de açıkladılar. Rusya tüm kayıplarını inkâr etse de harekatın ilk 4 gününde kabul edilebilir seviyenin üstüne personel ve teçhizat kayıp ettiler.

Rus kuvvetlerinin sıkışmışlığını ve Ukrayna direnişinin kilidini aşacak bir ileri atmayı icra edememesi nedeniyle Rus karar vericilerinin durumu muhakeme ve tadil etmek için bir araya ihtiyacı var. Rusların savaş öncesindeki iki safhalı harekât planlarına göre; ilk safhada Kiev’in ele geçirilmesi ve Donbass-Kırım bağlantısının sağlanması gerekiyordu. Bu hedeflere ulaştıktan sonra müzakere çağrılarına karşılık verip Ukrayna ve NATO ile ilgili tüm taleplerini kabul ettirmeyi; eğer tüm talepleri kabul edilmezse de harekatın ikinci safhasına geçmeyi; Kiev’in doğusunu ve tüm liman şehirlerini işgal etmeyi planlıyorlardı. Ancak Ruslar müzakere masasına eli boş oturmayı kabul edecek kadar başarısız oldular ve çok yüksek ihtimalle müzakere sürecinde alternatif bir plan üzerinde çalışıp ikmal sorunlarını çözmek için mesai yapacaklar. Özetle, ilk müzakere sürecinden herhangi bir somut çözüm çıkması düşük bir ihtimal. Ruslar kendilerini tekrar hazır hissettiğinde müzakereden çekilip tekrar taarruza girişeceklerdir.

Ruslar için sorun şu ki; Ukrayna’daki başarısızlıkları birkaç plan tadiliyle tersine çevrilecek bir durum değil. Rus harekat tarzı bariz bir şekilde müşterek hareket etmekten, lojistik hatları kesintisiz olarak sürdürebilmekten, amfibi bir çıkarma yapma yeteneğinden, asgari durum farkındalığından yoksun. Bununla birlikte ciddi bir eğitim ve disiplin sorunu da taktik seviyede Rusların sonuç almasını engelliyor. Bu sorunları birkaç günlük müzakere sürecinde çözmek mümkün değil; en az 5 yıllık planlama ve icra safhasına ihtiyaçları var.

Eldeki tüm verileri topladığımızda ve ilk müzakere süreci sonrasında başlayacak ikinci safha Rus taarruzu da yüksek ihtimalle başarısız olacaktır. Ancak asıl tehlike de bu noktadan sonra başlayacaktır.

Küçük düşürücü seviyede başarısız olmuş, askeri pozisyonları savaş öncesine göre daha yüksek tehdit altında olan ve dünyadan siyasi ve ekonomik olarak izole edilmiş bir Rusya tüm dünyayı ateşe atabilecek bir girişimde bulunabilir. Yenilgiyi kabullenmek ve bir restorasyon sürecine başlamak yerine rasyonelliğin çok uzağında kararlar alabilir. Taktik nükleer silahlar dahil olmak üzere sivil ve ikincil kayıpları göz ardı eden yıkıcılıkta taarruzlar icra edebilir. Ukrayna’ya silah sevkiyatı/yardımı kararı alan ülkelerin konvoylarını Ukrayna dışında hedef alabilir. Tüm bunlar çok daha büyük bir savaşın sebebi olabilecek tehlikelerdir.

Tarihe geçecek bir kararlılık ve fedakârlık örneği olan Ukrayna direnişinin ise müzakere masasında ikna olacağı çözümlerin artık Rusların ana talepleriyle bağdaşması da mümkün olmayacaktır. Bu noktada Ruslara ‘’onurlarıyla bir çıkış’’ imkânı sağlanmazsa dünya tarihi için yeni bir trajedinin yazılması ihtimal dahilindedir.

Etiketler
Güvenlik Politikaları
İlgili Haberler